woensdag 8 mei 2013

Nemluvím Holandský

Inmiddels wonen we al ruim vijf weken in Praag. We zijn aardig gesetteld nu en ons leven heeft weer ritme. Jesse gaat nu ruim vier weken naar school. We sporen dagelijks met de tram op en neer. Het is elke keer weer een verrassing in wat voor tram we stappen en Jesse hoopt telkens vurig dat het een "nieuwe" zal zijn. Dat is echt de kers op de taart van een lange schooldag. Hij doet goed zijn best en we zijn diep onder de indruk van het tempo waarin hij Engels leert. We zijn minder gelukkig met het tempo waarin hij het Nederlands lijkt te verliezen. Dus daar gaan we wat aan doen.

Hij begint nu merkbaar de onregelmatige werkwoorden kwijt te raken. Dus hij slaapte en denkte en werkte (o wacht, dat laatste klopt natuurlijk...) Het heeft eigenlijk iets vertederends omdat hij dat als kleutertje ook zei. We begrijpen natuurlijk nog steeds prima wat hij bedoelt, maar het is handiger als hij de onregelmatige vormen behoudt.
Lastiger wordt het dat hij soms ook bepaalde begrippen verliest. Dan moet hij meer capriolen uithalen om duidelijk te maken wat hij zeggen wil. Maar geen nood, associëren kan altijd nog. Dus vanmorgen stonden we op de metro te wachten en bespraken dat het reizen met het OV hier echt heel leuk is. "Maar", verzuchtte Jesse, "het is wel echt jammer dat we bijna alles met de tram doen. Want de metro is nu voor mij bijna uitgestorven......

Gauw!!! De stop erin voordat alles weggelopen is!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten