vrijdag 21 juni 2013

Mét geurstoffen

Met de temperatuur stijgt hier ook de intensiteit van de geuren (net als overal trouwens), zowel negatief als positief. Laat ik beginnen met het positieve. Als ik de ramen openzet komen zoete geuren van bloeiende struiken ons huis binnengewaaid. Dus als ik behoefte heb aan een lekkere geur dan houd ik mijn neus in de tocht. Mmmmm, fijn hoor. Dat zal binnenkort wel weer over zijn, aangezien de meeste struiken niet tot augustus bloeien vrees ik.
Aromatherapie

Ook op het balkon is het fijn, tenminste, als de wind de goede kant opstaat. Toen we hier net woonden kregen we een rozemarijnstruikje als welkom in Praag. Dat was een leuk cadeautje om meerdere redenen. Om te beginnen natuurlijk het persoonlijke gebaar. Maar ook de plant zelf is een goed cadeau! Hij is fijn voor in het eten, maar ook prettig voor de geur. Samen met nog wat andere kruiden staat hij zijn stinkende best te doen in de niets-en-niemand-ontziende zon. Toegegeven, van 39 graden word ik maar beperkt enthousiast al is het veel beter dan al die regen, maar de rozemarijngeur vergoedt dus veel! Totdat de wind opsteekt, dan wel draait. Want dan walmt ons de nestgeur van de volgende lichting jonge duiven tegemoet. En die is aanmerkelijk minder neusstrelend dan rozemarijn!  Ik hoopte heel erg dat ze, de duifjes,  het loodje zouden leggen in deze hitte, maar ze zijn er beter tegen bestand dan ikzelf vrees ik. En zelfs áls ze waren bezweken, weet ik niet of dat geurtechnisch gezien wel zo’n verbetering zou zijn geweest, bedenk ik nu.

Onontbeerlijk in stinkvolle tijden.
Ook het openbaar vervoer verschaft ons even wat minder vreugde dan het wel deed op koelere dagen. Alleen ’s morgens vóór half tien is het nog draaglijk. Daarna al niet meer. Afgelopen zaterdag stapten we in de tram. Maar de zweetgeur die er hing was ondraaglijk en bijna snijdbaar! Dus we hebben onze adem ingehouden tot de volgende halte (ja was dat maar mogelijk) en stortten ons weer naar buiten. We klommen snel in het volgende tramstel, waar het zowaar een slag minder beroerd was. Het is soort Russische roulette, maar dan andersom. De kans is 1 op 6 dat je gelúk hebt, en de overige 5 keer is dampende pech. Dus alleen als het niet anders kon, reisden we met het ov, trammijders als we waren. Volgende week schijnt het een stuk koeler te worden. Kunnen we weer even bijkomen van deze kakefonie aan geuren.

1 opmerking:

  1. Opnieuw een superleukeblog! Je weet het wel perfect in geuren en kleuren te verwoorden :)

    BeantwoordenVerwijderen