zaterdag 15 juni 2013

Pokerface

Er zijn hier in Praag heel wat zaken waar de gemiddelde Nederlandse dorpeling grote ogen van op zou zetten. Maar als je midden tussen al die dingen in woont, dan treedt er een weinig gewenning op. Tenminste, bij Jesse wel…. Bij zijn moeder wat minder, maar dat kan nog veranderen. 


Maandag jongstleden stonden we samen op de tram te wachten toen we uit school kwamen. De regen kwam met bakken uit de lucht dus we stonden in een portiekje met uitzicht op de halte. Ondertussen liepen er heel wat mensen voorbij die wél een paraplu bij zich hadden. Ik had dat vanzelfsprekend níét. Daar kwam een mevrouw aan die een andere oplossing had bedacht. Ze had een zuurstokroze sjaaltje om haar hoofd geknoopt. Maar ik betwijfel ten zeerste of het tegen zoveel water bestand was. Het deerde haar niet want ze liep druk te bellen en het leek alsof ze zich er zelfs niet  bewust van was dat ze nat werd. Ze droeg een spijkerjack, ook niet erg waterdicht , en daaronder een ruitjesbloes. Toen ik nog eens beter keek sperde ik mijn ogen wijd open. Want ze had hem opengeknoopt van onderen af tot zo’n 10 cm boven haar navel!!  Ik vind het niet bijster charmant als een man zijn voorgevel op die manier etaleert, maar ik had vrouwen dat nog nooit zien doen. Maar eens moet de eerste keer zijn. Maar waarom zou ze dat doen?! Wat zou ze gedacht hebben: Als ik dan toch nat moet worden, dan maar rechtstreeks? Als ik zoiets in Nederland zou zien zou ik koortsachtig mijn kiekens bijeen vergaderen om te voorkomen dat ze zouden gaan wijzen, lachen, of met stemverheffing zouden vragen: ”Zag je dat mama?!!!” Maar hier in Praag was dat niet nodig. Jesse vertrok geen spier. De vrouw was voorbij en de tram kwam eraan. Maar Jesse moet toch nog een naschok op mijn gezicht hebben gezien, want hij zei: “Ja, dát was wel een beetje apart he?”