vrijdag 2 augustus 2013

Het hangt of het hing, dat hangt er vanaf

Overzichtelijk. Zo zou je ons leven van nu, best kunnen noemen. Leendert werkt alvast voor het Comenius Intitute. We leren Tsjechisch. We houden de kinderen bezig. En we "hangen dingen op". Ja echt!! Gewoon elke week weer opnieuw "hangen we dingen op". Soms rustig drie weken achter elkaar hetzelfde.
Nah, nog maar een keer dan.....
Dat komt doordat hier sommige muren zijn gemaakt van appelmoes. Maar voordat je begint te boren is niet duidelijk welke muur wel en welke niet. In het centrum van Amersfoort hadden we ook zulke muren. Maar dáár konden we tenminste nog aan zíén dat we niet al te hoge verwachtingen moesten koesteren als we er iets aan wilden hangen. Hier was alles keurig strak gesausd, dus toen we merkten dat we eigenlijk beter niks aan de muur konden ophangen, waren we al te laat omdat we dat toen al gedáán hadden.
Maar niet alle muren zijn zo. O nee!! Er zijn hier ook dragende muren. Die zijn gelukkig wel stevig. Gewoon even uitzoeken dus welke muren dat zijn, ja toch? Nu dat was niet zo moeilijk te ontdekken. Het was namelijk schier onmogelijk om dáár gaatjes in te boren. Het is dus hollen of stilstaan met die muren hier.

En om nou alle foto's lampen, klokken, schilderijen en gordijnen aan één muur op te hangen.... En in de dragende muren zitten geen ramen. Weinig te kiezen dus wat je aan welke muur hangt. Wat er dan kan gebeuren is het volgende.
Hier moet die roe dus, of toch niet?
We besloten dat we een rolgordijn met een zonwerende laag wilden om de zon buiten te houden bij onze balkondeuren op het zuiden. Want zonder zo'n gordijn wordt het binnen net zo warm als buiten, wat gewoon niet fijn is als het 35 graden is (echt niet!!). Nadat we de boel hadden opgemeten, gingen we op pad. We vonden zelfs een gordijn dat breed en lang genoeg was. Hoera! En dat hingen we op. Dat hingen we op. Dat hingen we op. Dat moeten we nog ophangen.....
In de woonkamer heeft Leendert ook al drie keer een gordijnroe teruggehangen op de plek waar hij hoort. Maar zojuist heb ik wederom proefondervindelijk vastgesteld dat we hier niet op de maan wonen. De gordijnen liggen alwéér over de vloer gedrapeerd. Het is om moedeloos van te worden.

 Als we er wat langer over nadenken, kunnen we er ook wel om lachen. En ineens gaat ons een lichtje op. Dat we dáár toch niet eerder aan gedacht hebben!! We zijn gewoon per ongeluk op de set van Buurman & Buurman gaan wonen.





Ik weet in ieder geval wat Leendert morgenochtend gaat doen.....

1 opmerking: