zaterdag 14 september 2013

De onschuld voorbij?


“Als je veel bier drinkt en praat van ‘wawawawawa’.” Dat was Chaja’s  geheel zelfstandig ontworpen definitie van dronkenschap, op basis van haar eigen waarneming. Ik vond het nogal confronterend om zo’n accurate omschrijving uit de mond te horen rollen van een toen nog 5-jarige. Gezien de bierconsumptie hier, had het niet verrassend hoeven zijn. Per hoofd van de bevolking drinkt men 131 liter per jaar. Dat is dus inclusief babies en kinderen, die nog geen drup drinken. Daar gaan we maar even van uit tenminste. Dus het gemiddelde per volwassene ligt hoger dan 131 liter bier per jaar. Het is dan ook niet te vermijden  dat je hier zo nu en dan zwalkende en lallende mensen  tegenkomt.

Verdrietig is het wel. En we moeten ook steeds een hoop uitleggen over de dingen die we hier op straat zien. “Hoe komt het dat je raar gaat praten en schreeuwen van veel bier?” “En waarom waggel je dan?” Onlangs zagen we vlak onder onze neus een man die zichzelf intraveneus een volgend shot drugs toediende, in zijn been.  Begint het riedeltje weer van voren af aan: “Waarom doet die meneer dat?” “Wat gebeurt er dan in je lijf?” “En als het niet goed voor hem is kan hij het toch maar beter níét doen?” Vooral dat laatste sneed me een beetje door mijn hart. Ja lieverd, túúrlijk kun je dingen die slecht voor je zijn beter laten! Lag het allemaal maar zo simpel, dan waren er heel wat minder problemen op de aardbol. Maar wat een aandoenlijk wereldbeeld ook. De vraag is alleen hoe lang dat nog beklijft, hier in deze mess. Het leven hier in Praag brengt met zich mee dat onze kinderen iets sneller “groot” worden dan wanneer we in Hooglanderveen zouden zijn gebleven. Dus soms voelt het alsof we door hier te wonen de onschuld van onze kinderen stelen. Dat knaagt! De gevolgen van de zondeval worden hier, ook voor hen,  in het groot zichtbaar. Dat is heel triest, maar tegelijk ook leerzaam. Een onbezorgd bestaan is hier voor velen niet weggelegd. En daar denken onze kinderen tegenwoordig wel over na. “Mam, misschien moeten we ze dan maar over de Here God vertellen zodra we Tsjechisch kunnen, kan best bemoedigend zijn.” Hoorde ik daar een evangelist-in-de-dop spreken?


Geen opmerkingen:

Een reactie posten