donderdag 24 oktober 2013

Appeltaart met appel. Huh?

Eén keer in de week hebben onze kinderen de onuitsprekelijke mazzel dat ze warme lunch mogen eten in de jidelna op school. Dat voorrecht hebben ze, omdat ze dan een heel lange dag moeten doorkomen. Iedere dinsdag haal ik de kinderen om tien voor drie uit de klas, ipv half vier. Dat heeft dan nog wel wat voeten in aarde omdat ze dan eerst hun binnenschoenen moeten verwisselen voor buitenschoenen. Maar rond drie uur rennen we dan de school uit en spurten we naar de metro. De metro voert ons naar station Kačerov alwaar we bus 215 nemen naar Sídliště Libuš. Daar, aan de rand van Praag, staat de English International School of Prague. In die school bevinden zich een paar lokalen, die gehuurd worden door de stichting "Nederlands Onderwijs in het Buitenland". Als we geluk hebben (hebben we niet vaak) zijn we daar dan om half vier. Dan begint namelijk de Nederlandse les. Die les duurt 2,5 uur en om zes uur halen we onze bloedjes vervolgens weer op. Rond zeven uur zijn we dan ein-de-lijk thuis. Om onszelf de sores van een uitgebreide warme maaltijd om zeven uur te besparen mogen de kinderen dus warme lunch tussen de middag. Dan hoeven we ’s avonds alleen nog brood of iets anders simpels. Net als de echte Tsjechen.


Daags tevoren check ik het menu van die bewuste dinsdag, zodat ik een beetje idee heb van wat de kinderen binnenkrijgen. Die menu’s zijn in het Tsjechisch, dus ik kom er niet altijd even goed uit. Zo aten de kinderen onlangs žemlovka s jablky . In welke vertaalmachine ik het ook gooide, de uitkomst bleef ‘appeltaart met appels’. Nog afgezien van het feit dat ik de nieuwswaarde van de toevoeging “met appels” niet snapte, kreeg ik ook kortsluiting in mijn hoofd van het idee dat dat de lunch zou zijn. De week ervoor was het namelijk nog aardappelpuree met vissticks en komkommer. En de lunch is de belangrijkste maaltijd voor de meeste Tsjechen. Dus appeltaart, dat kan niet waar zijn! Ik hoopte maar dat ik het gewoon verkeerd begrepen had en de kinderen achteraf tóch iets gezonds zouden blijken te hebben gegeten. Toen ik hen die dag ophaalde en vroeg wat ze voor lunch hadden gegeten wierpen ze me synchroon een glorieuze blik toe en trompetterden in koor: “Appeltaart!!!”


Het is me weer duidelijk waarom warme schoollunch van ons slechts eens per week mag……

Geen opmerkingen:

Een reactie posten