donderdag 23 januari 2014

“Beware of pickpockets!!”


Een gewaarschuwd mens, telt voor twee. Dat is weliswaar een Nederlands spreekwoord, maar hij is hier in Praag ook zeker van toepassing.  Je ziet verspreid door de stad dan ook nogal wat waarschuwingen tegen zakkenrollers. Een serieuze bedreiging van je vakantievreugde, maar verder niet gevaarlijk. 
Onlangs liep Leendert door onze straat en zag twee jongens druk bezig met “iets”. Dat “iets” bleek  bij nader inzien schiettuig. En Leendert was er getuige van, dat de blaffer naar behoren functioneerde. Pang! Pang! Een gerolde zak is zo beschouwd zo erg nog niet, maar begerenswaardig is het evenmin!

Een plek waar zakkenrollers naar hartenlust hun ambacht uitvoeren, is bijvoorbeeld het Oude Plein. Elk uur slaan ze daar hun slag, daar kun je de klok op gelijk zetten. Er is daar namelijk een astronomisch uurwerk, dat veel toeristen trekt. Elk hele uur is er de parade van de twaalf apostelen. Twee luikjes in de klok gaan open en de apostelen maken een rondje. De stoet wordt aangevoerd door Petrus, de apostel met de gouden sleutel. Grote groepen mensen wachten er dus geduldig tot de grote wijzer op de twaalf springt. En wat er dan gebeuren kan is dit. Een toerist houdt geboeid de ogen op de luikjes gericht.  Ja hoor, daar komen ze. 
En met dat de apostelen kómen, gáát er ook iets. Er verdwijnt namelijk iets bij de toerist. Zijn vakantievoorraad Tsjechische kronen, zijn fototoestel en zijn paspoort. Zodra de toerist zijn blik weer op de aarde richt, sta hij dan ook meteen met beide benen op de grond. Aiaiaiaiai!!

Zo’n ervaring wilde ik niet, dus vanaf dat we hier net woonden, sloop ik op alles verdacht rond. Ik hield mijn hand voortdurend op mijn tas en spiedde constant om me heen, om mijn omgeving te scannen op sinistere individuen die verdachte graaibewegingen zouden kúnnen maken.  Vaak plakte ik, indien beschikbaar, ook nog een kind tegen mijn zijde. Dit alles ter bescherming van mijn doorgaans zo lege portemonnee. Tot nu toe was er dan ook geen vuiltje aan de lucht. Tot gisteravond dan. 
Leendert en ik stonden in de metro. We waren onderweg naar bijbelkring. Misschien dat ik me met zulk een vroom en stichtelijk reisdoel onkwetsbaar waande. Of dat ik dacht dat twee meter man naast me genoeg moest zijn om potentiële rovers af te schrikken. Ik weet niet waarom niet, maar erg oplettend was ik in ieder geval niet. Achter me stonden twee dure meneren en één iets minder dure. Dus van die kant had ik weinig te duchten. Dacht ik…..


Ik werd opeens op mijn schouder getikt door de minder dure meneer: ”Pozor!!” Ik keek de man met grote, ogen in de vraagtekenstand aan, maar hij zei verder niks.  Bij het volgende station ging hij eruit en toen hij me passeerde richting de deur, zei tegen me, dat hij dacht dat de mannen mijn tasje wilde stelen. "Be careful, we are in Prague here.” Ik bloosde bijna van schaamte en ik bedankte de man. Ja meneer, ik weet het. Ik woon hier… Maar zeg nou zelf, posh geklede zakkenrollers, Dat verwacht je toch niet?! De ervaring heeft me wakker geschud, en ik ga weer waakzaam door het leven. Geld laat ik voortaan maar thuis en mijn paspoort slik voor de zekerheid gewoon in, voordat ik me op straat waag….

2 opmerkingen:

  1. Dit klinkt heel bekend in alle grote steden ter wereld. Ik heb om die reden in al mijn jassen binnenzakken zitten en zomers dan m'n tas schuin om hangen en alert zijn. En dan nog kan het je overkomen. Om anders een tasje met koord om je nek hangen met je paspoort en autopapieren als je met de auto gaat.Maar als het je overkomt is het wel baaaaaaaaaaaaaalen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja is ook wel zo verstandig. Ik ga eigenlijk meestal zonder tas of wat ook, weg. Maar soms ontkom je er niet aan...

    BeantwoordenVerwijderen