donderdag 20 maart 2014

"Zien we je binnenkort weer?"

 

“Nelleke, zien we je binnenkort weer?” Dat was de vraag die me onlangs werd gesteld in een e-mail van IKEA. Wat heerlijk! Ze missen me bij IKEA Amersfoort. Ik voelde me ineens heel belangrijk, dat spreekt! 

Ik zag het al helemaal gebeuren. Op een morgen zou ik de IKEA in Amersfoort weer eens binnenstappen, gewoon op een doordeweekse donderdag. Ik stelde me voor hoe het voltallig personeel álles uit handen zou laten vallen om naar de ingang te rennen. “Ze is er weer!!!” Een brede glimlach op alle gezichten!  Wat een warm welkom zou me ten deel vallen. Iedereen was blij dat ik er weer was. Dat moesten we dan vieren natuurlijk. Met een ontbijtje van 1 euro, hoe anders?

De belangstelling van IKEA is natuurlijk geheel digitaal aangemaakt en dan vooral ingegeven door economische motieven. Niemand die daar écht een traan liet om mijn langdurige afwezigheid, uiteraard. En toch zette het me wel aan het denken. IKEA weet wél hoe klanten aan zich te binden.
Hoe doen de kerken dat eigenlijk? Op welke manier doen zij aan "klantenbinding"? Gasten in de kerk, prima hoor, liefst ook nog een beetje acceptabel gekleed. Maar meteen contact aangaan, is er vaak niet bij. En dan kan je als gemeente zomaar te laat zijn. We hebben het hier in Praag ondervonden. In de eerste Tsjechische kerk die wij in Praag tijdelijk bezochten, was er vrijwel niemand die zich echt met ons inliet. We voelden ons niet opgenomen in de gemeente. En toen we na een poos zoeken een andere gemeente vonden, waar we meer bij konden dragen, hebben we niks meer gehoord uit die eerste kerk. Zelfs niet van de voorganger.
Voor ons is het niet zo erg, want we zitten in onze huidige gemeente echt op onze plek, maar wat nou als je een zoeker bent, of een nieuwe gelovige? En je wilt zo graag deel uitmaken van een warme, geestelijke familie? Hoe gedraagt de ontvangende gemeente zich dan? Wordt de zoeker geaccepteerd en opgenomen in de gemeenschap? Is hij belangrijk voor zijn nieuwe familie? Of is er niemand die hem mist als hij wegblijft? Ik hoop natuurlijk het eerste, maar ik vrees dat het laatste ook maar al te vaak waar is.

Ik denk dat de kerk gewoon eens even babbeltje moet gaan maken met IKEA. Kunnen ze vast een hoop van leren. Stel je voor dat er dan op een dag dit mailtje met het PKN-logo in iemands mailbox zit: “Zoeker, zien we je binnenkort weer?” Zoeker zou zich ineens heel belangrijk voelen, dat spreekt!
Ik zie het al helemaal gebeuren. Op een morgen stapt Zoeker de kerk weer eens binnen, gewoon op een zonnige zondag. Ik stel me voor hoe alle gemeenteleden hun hoofd naar de deur draaien, om vervolgens naar de ingang van de kerk te rennen. “Hij is er weer!!!” Een brede glimlach op alle gezichten. Wat een warm welkom zal hem ten deel vallen. Iedereen is blij dat Zoeker er weer is. En dat gaan ze vieren natuurlijk. Met een pepermuntje van King, hoe anders?


2 opmerkingen: