dinsdag 12 mei 2015

Geen knollen voor citroenen

Winkelcentrum 'Pavilon'
Sinds we verhuisd zijn, wonen we schuin tegenover Albert, de Tsjechische versie van Albert Heijn. Het is gevestigd in een mooi gerestaureerd winkelcentrum, en veilig te bereiken via voetgangersverkeerslichten en zebrapaden. Het voelt zo vertrouwd om langs de schappen met AH Basic producten te dwalen. En het schiet zo lekker op als er op de strooikaas "pittig belegen", staat en ik niet eerst het Tsjechisch hoef te ontcijferen. En, last but not least, de Tsjechische Allerhande roept ook warme gevoelens op. Kortom, best een prettige verandering, Albert om de hoek.

En plotsklaps hebben onze kinderen er een nieuwe hobby bij. Boodschappen doen. In hun eentje. Als ik dus tegenwoordig ook maar hardop denk, iets als: ”Tjonge, ik dacht toch echt dat ik nog slagroom in de koelkast had.”, dan hoor ik al naast me: 

“Mag ik??”, 

of: 

“Ik ben al wel in mijn pyjama, maar ik kan me best weer even aankleden hoor.”  

Gewapend met geld in een portemonneetje en een linnen tas wordt de expeditie dan ondernomen. Ze vinden het leuk om verantwoordelijkheid te dragen, en om een klusje te doen waar ik echt mee geholpen ben. Nog leuker is de zoektocht in de winkel. En om de juiste keuze te maken. Want als je vader zegt dat je verse melk moet kopen, en dat dat waarschijnlijk 17.90 kronen kost, wat doe je dan als je ontdekt dat de verse melk 18.90 kronen kost, en de houdbare melk 17.90? Ga je dan voor het product of voor de prijs? Wat ook zo leuk is, uitrekenen of het per saldo goedkoper is om citrusfruit per stuk te kopen, of een heel netje. Dat staat hier namelijk nog niet van tevoren vast. En dan moet blijken of ze zich geen knollen voor citroenen hebben laten verkopen.

Het is natuurlijk onder alle omstandigheden toe te juichen als kinderen vrijwilligerswerk willen doen. Ik waardeer het dan ook enorm. Toch sta ik handenwringend voor het keukenraam als er een kind op pad gaat. Ik vind het moeilijk om ze los te laten. Ze spreken allebei niet veel Tsjechisch, hoewel de een zich beter redt dan de ander. Dus allerlei rampscenarios passeren dan de revu in mijn hoofd. Wat als ze van de trap kukelen (Albert zit in de basement). Of als ze een pot appelmoes kapot laten vallen? Of de juiste kaas net buiten bereik ligt? Of als betalen niet goed gaat? Dan kunnen ze het niet bespreken in het Tsjechisch. Ik sta dus reikhalzend te wachten totdat ik de gezondene weer blij terug zie komen huppelen over de stoep. Het is gelukkig weer goed gegaan.

Een zucht van verlichting ontsnapt me tegen wil en dank.