donderdag 10 december 2015

“De schapen staan verbaasd”

“Hehet is nog nacht ihin Bethlehem. De schapen staahaan verbaasd”, zo zongen wij, loepzuiver uiteraard. Sinds we in Praag wonen zingen we na het eten s’avonds bewust Nederlandse liederen, onder de bezielende leiding van Leendert op zijn gitaar. Dit omdat onze kinderen anders geen Nederlands meer zingen. Zo zingen we kriskras door Op Toonhoogte (lang leve de HGJB!) en blijven we een beetje bij. Aangezien het nu advent is, zijn we in de kerstsectie aanbeland en zingen we over engelenkoren en duistere nachten. Maar dat niet alles ook landt of op waarde geschat wordt, werd me maar weer eens duidelijk.

Blijmoedig zetten we voornoemd lied in. Bij de eerste regel het ging nog goed, maar toen we bij de verbaasde schapen waren aangekomen, lag er iemand in de kreukels van het lachen aan de overkant van de tafel. Zoonlief kon er niet mee stoppen. “Verbaasde schapen”, sniklachte hij. Hij zag het helemaal voor zich. Een hele kudde schapen die massaal de onderkaak laat zakken. Ze draaien verbijsterd hun kop om en kijken met open mond de vertrekkende herders na, die hen zomaar achterlaten in het veld. Ik kon met geen mogelijkheid een brede grijns onderdrukken, dus we hadden samen pret. Jammer voor dominee Troost, maar de poëtische diepgang is aan een tienjarige gewoon nog niet helemaal besteed.

Ik geloof ook niet zo in verbaasde schapen. Ik denk eigenlijk dat ze daar gewoon te dom voor zijn. Maar ik geloof wel in verbaasde herders. Want ga maar na. Hang je met zijn allen rond een vuurtje om warm te blijven en een oogje op de schapen te houden, staat er ineens een engel naast je. Wat zullen ze grote ogen opgezet hebben. Want het was ook nog eens een engel met een ongelofelijk verbazingwekkende boodschap. “Voor jullie is een Zaligmaker geboren, in Bethlehem.” En alsof dát nog niet genoeg is, is ineens de hele sterrenhemel uit het zicht verdwenen omdat  een gigantisch engelenkoor zingt. Er staat niet letterlijk in Lukas 2 dat de hemel door hen verlicht werd, of dat ze in de lucht vlogen terwijl ze zongen,  maar dat neem ik op een of andere manier altijd voetstoots aan. En de meeste schilders die geprobeerd hebben om het verhaal uit te drukken op doek met mij. Hoe dan ook, het moet het mooiste en meest indrukwekkende koor zijn geweest dat ooit op aarde is gehoord.

Toen de engelen weer weg waren, vonden de herders het kindje Jezus, gewoon precíés zoals de engel hen had verteld! In doeken gewonden en in een kribbe. Een op het oog heel gewoon babietje, die er niet anders uitzag dan alle andere. “Zaligmaker” en “geboren” in één zin. Hoe ongelofelijk is dat. God die op aarde kwam als een kleine baby, geboren, net als alle mensen op deze planeet, maar om als een volwassen man te sterven om de wereld te redden. Dat is zo’n bijzonder verhaal dat het bijna niet te geloven is. Maar ík geloof het ongelofelijke. En ik ben er stil van. En ja, ook verbaasd!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten