donderdag 7 januari 2016

Koude Oorlog in Madurodamformaat


De spanningen tussen Oost en West zijn de laatste paar jaar duidelijk toegenomen. Rusland tegen het Westen, alwéér. Triest maar waar. Nu bleek me vandaag dat de er in Praag op een heel ander niveau een koude oorlog aan de gang is. Letterlijk en figuurlijk.  Gelukkig niet zo ernstig als in de wereldpolitiek.

Deze week heeft het eindelijk, hiep hiep hoera, gesneeuwd in Praag. Tot mijn grote vreugde had alles een witte hoed. Alle Praagse viezigheid bedolven onder een laag sneeuw. Ook leuk voor onze kinderen. Op school spelen tussen de middag alle klassen buiten en met sneeuw was dat wel een stuk leuker. Na de Internationale school (West, met Amerikaanse meerderheidd), heeft de Russische school (Oost) altijd pauze op hetzelfde plein.

Hoewel sneeuwballengevechten op het schoolplein verboden waren, kon er naar hartenlust sneeuwforten worden gebouwd. Compleet met bakken om sneeuwballen op voorraad te hebben. Waar die dan voor waren als je er toch niet mee mocht gooien, werd me niet duidelijk. Maar, o wee, elke keer als de Internationalen weer naar binnen waren, kwamen de Russen. Zij vernietigden meedogenloos de sneeuwforten van de Internationalen en maakten sneeuwpoppen daarvoor in de plaats. Met lede ogen zagen de Internationalen het van achter de ramen aan. Maar de volgende dag was het hun beurt. Alle sneeuwpoppen werden zonder aanzien des persoons in elkaar getimmerd en uit de sneeuwheuvels die aldus ontstonden werden wederom forten opgetrokken. Maar ja, dan kwamen de Russen weer…. Het zou nog een hele poos zo hebben kunnen doorgaan ware het niet dat…

De temperatuur is alweer boven het vriespunt. Langzaam, want het is niet ver boven nul, smelt de sneeuw, en morgen kunnen er waarschijnlijk al geen forten of poppen meer worden gebouwd. Dan staan beide partijen, met lege handen, quitte.

Was het in echte oorlogssituaties ook maar zo simpel. Dat er met een reuzeföhn op de heetste stand over de wereld werd geblazen en dat alle tanks en geweren zouden smelten als sneeuw voor de zon, en dat dan iedereen quitte en met lege handen stond. En dat ze dan van hun gesmolten schiettuig landbouwtuig zouden maken, zoals de profeet Jesaja dat voorzag voor het einde der tijden. Dat lijkt me geweldig.


Maar helaas, zover is het nog niet. Voorlopig is een groot deel van deze wereld gedompeld in oorlog en onrecht. En zolang dat zo is, blijf ik maar herhalen wat ik met Kerst in de kerk ook een paar keer herhaalde: “Lord, have mercy.”

Geen opmerkingen:

Een reactie posten