dinsdag 26 april 2016

Deurleefd

Wat een prachtexemplaar. Zelden zo'n boeiend gearrangeerde samenloop van planken en latjes in een deur gezien. Je vraagt je af hoe het zo ver heeft kunnen komen. Het begon vast ooit als een normale, op maat gemaakte deur. Naar mijn idee moet het paneel rechts boven een restant van het origineel zijn, alsook de omlijsting. En als dat zo is dan was het wel een deur met allure. Maar toen? Zou er geleidelijk verval zijn opgetreden en dat de gaten steeds werden opgelapt en dat er toen ineens een deur met een soort quiltpatroon verscheen? Of is er iemand in een dronken bui doorheen gesjeesd? En moest er in allerijl een oplossing verzonnen worden om het gat te dichten? Want ja deuren hebben een functie en die moeten ze behouden. Ze sluiten af en verlenen toegang. Of niet natuurlijk. Niet alle maatregelen leveren het gewenste resultaat op. En zeg nou zelf, dat hangslotje ziet er niet zo vertrouwenwekkend uit.

Wat een prachtexemplaar. Zelden zo'n boeiende samenloop van omstandigheden en littekens in een persoon verenigd gezien. Je vraagt je af hoe het zover heeft kunnen komen. Het begon vast ooit als een puntgaaf stevig mens. Misschien dat het onderdeel links halfhoog achter zijn ribben nog wat restanten van het orgineel heeft, alsmede de spiegels van de ziel. Als dat zo is, dan was het wel een verschijning met allure. Maar toen? Zou er geleidelijk verval zijn opgetreden, zakkend langs 's levens regenpijp de goot in? Of zou hij met klaar geweld verwoest zijn en moest de mens in allerijl opgelapt om volledige ineenstorting te voorkomen? Want ja hij had wel een functie en die moest hij behouden. Of niet natuurlijk. Niet alle maatregelen leveren het gewenste resultaat op. En zeg nou zelf, de onvast-ter-beenheid met stok ziet er niet zo vertrouwenwekkend uit.


Ik wil het eigenlijk gewoon weten. Zowel van de deur als de mens. Hoe werden ze wat ze nu zijn? Werd het verval niet opgemerkt en hingen ze plots versleten in hun sponningnen? Of is er moedwillig schade berokkend. Maar eigenlijk is het niet zo belangrijk. Beiden zijn prachtig zoals ze nu zijn. Karakteristiek en enig in hun soort. En oneindig interessant door de zichtbare geschiedenis die niet verteld wordt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten